Πώς να κατασκευάσετε το δικό σας ρομπότ με μόλις $ 50

ρομπότΤο πιο πρόσφατο πακέτο ρομποτικής εκμάθησης της SunFounder, το SunFounder Nano DIY 4-DOF Kit, σας επιτρέπει να κατασκευάσετε και να προγραμματίσετε τα δικά σας ρομπότ και ουσιαστικά θα κάνει όλα τα όνειρά σας από την παιδική σας ηλικία πραγματικότητα.

Το πακέτο, το οποίο έχει το όνομα Sloth, είναι συμβατό με τον ενσωματωμένο πίνακα SunFounder Nano ή με ένα πίνακα Arduino, αν έχετε ήδη ασχοληθεί με ένα από αυτά. Μάθετε προγραμματισμό για ρομπότ, καθώς κάνετε το Sloth να χρησιμοποιεί τα πόδια του για να περπατήσει, να κλωτσήσει ή ακόμα και να χορέψει. Είναι εξοπλισμένο με μια υπομονάδα ultrasonic landing HC-SR04, έτσι ώστε το Sloth να μπορεί να ανιχνεύσει και να αποφύγει εμπόδια. Και ναι, το πακέτο έρχεται με όλα τα εργαλεία που χρειάζεστε, οπότε δεν χρειάζεται να τα αγοράσετε μόνοι σας.

Και το καλύτερο από όλα? Δεν χρειάζεται να γνωρίζετε καθόλου προγραμματισμό για να ξεκινήσετε. Το πακέτο έρχεται με μια οπτική γλώσσα προγραμματισμού που σας επιτρέπει να προγραμματίσετε γρήγορα και εύκολα το ρομπότ σας.

Αποκτήστε το SunFounder Nano DIY 4-DOF Robot Kit εδώ για μόλις 49,99 δολάρια.

πηγή : www.secnew.gr

Ανασκόπηση της χρονιάς που πέρασε

Χρονολογική ανασκόπηση του έτους 2017.
Το 2017 ήταν μια χρονιά που δεν είχε κάποιες σοβαρές αλλαγές.
Αν και υπήρχαν αναλαμπές,στην ουσία η παρακμή δείχνει ότι κερδίζει αργά και σταθερά έδαφος,ακολουθώντας την γενικότερη παρακμή της χώρας.
Δυστυχώς οι μικρές κοινότητες με τον Καλλικρατικό νόμο,είναι έρμαια των παθογενειών μιας περασμένης εποχής.
Δεν είναι όλα μαύρα όμως.Υπήρχαν και υπάρχουν καλά γεγονότα που δίνουν ελπίδα και αισιοδοξία για το μέλλον.
Φθάσαμε αισίως στο 2018 και είμαστε εδώ,είμαστε ακόμα ζωντανοί που λέει και το τραγούδι,να αντιμετωπίσουμε όποια πρόκληση επιφέρει το άγνωστο μέλλον.

Ιανουάριος
– Η πρωτοχρονιά μας υποδέχθηκε με λίγο χιόνι,τόσο όσο για να στολιστεί ο τόπος.
10881582_353428528194085_1780093302823931443_n

Συνέχεια

Το μακρύ ταξίδι της Πρωτοχρονιάς

Τελευταία μέρα του έτους και άπαντες εορτάζουμε την αλλάγή που ξημερώνει.
Τα έθιμα δεν έχουν σύνορα και ταξιδεύουν στον χρόνο.
Θα ξεκινήσουμε απο την αρχαία Ελλάδα και μάλιστα στην Αττική που υπάρχουν πηγές και αναφορές.

Πυανόψια
(πηγή:wikipedia)

Κατά τη διάρκεια της γιορτής γινόταν πομπή κοντά στο ναό του Απόλλωνα. Στόλιζαν την ειρεσιώνη, ένα είδος κλαδιού ελιάς ή δάφνης, όμοια με το σημερινό χριστουγεννιάτικο δέντρο. Το όνομα του στολισμένου αυτού κλαδιού προέρχεται από τα μάλλινα (είριον=μαλί) κορδελάκια λευκού και πορφυρού χρώματος που του κρεμάγανε μαζί με μπισκοτάκια από μέλι, λάδι και κρασί. Με το δεντράκι αυτό οι άνθρωποι ευχαριστούσαν τον Απόλλωνα για την καλή σοδειά του καλοκαιριού και εύχονταν ο ερχόμενος χρόνος να είναι επίσης ευνοϊκός. Άλλη ονομασία της ειρεσιώνης ήταν ικετηρία (από το ικετεύωπαρακαλώ).

Σύμφωνα με άλλες πηγές (π.χ. Αριστοφάνης), την ειρεσιώνη την κρεμούσαν και στα σπίτια,ιδίως στα αγροτικά, στην πόρτα του σπιτιού, και το άφηναν εκεί έναν ολόκληρο χρόνο μέχρι να το ανανεώσουν με ένα νέο κλαδί. Το παλιό το έκαιγαν.

Στο χωριό μας δεν στόλιζαν δέντρο αλλά κλαδιά απο κουμαριές.Ο καρπός της κουμαριάς ήταν φυσικό στολίδι και φυσικά ήταν πεντανόστιμος.
arbutus_unedo

Το έθιμο να γιορτάζουμε 1η Ιανουαρίου ως πρωτοχρονιά το καθιερώνουν οι Ρωμαίοι.
Για πολλά χρόνια, οι Ρωμαίοι γιόρταζαν ως Πρωτοχρονιά, την πρώτη Μαρτίου. Το 46 π.Χ., όμως, ο Ιούλιος Καίσαρας εφάρμοσε ένα νέο ημερολόγιο, αυτό που ισχύει και σήμερα, με αποτέλεσμα να μετρά ως πρώτη του χρόνου, η πρώτη Ιανουαρίου. Ο μήνας αυτός έχει πάρει το όνομά του από τον Θεό των Ρωμαίων Ιανό, o οποίος πάντα απεικονίζεται με δύο πρόσωπα, με το ένα να κοιτάζει πίσω στον παλιό χρόνο και το άλλο, μπροστά, στο νέο έτος.

Συνεχίζει και στο Βυζάντιο με μικρές παραλλαγές για να προσαρμοστεί στην Χριστιανική ηθική.
Το Χριστουγενιάτικο δέντρο όχι δεν απαγορεύτικε επί του Βυζαντίου αλλά ο έπαρχος κάθε πόλης έδινε διαταγή να στολιστούν κατά διαστήματα στήλοι με δεντρολίβανα,κλαδιά μύρτου και διάφορα άνθη.
Το έθιμο αυτό επιβιώνει στα κάλαντα μέχρι σήμερα
«Ἀρχιμηνιὰ κι ἀρχιχρονιὰ
ψιλή μου δεντρολιβανιὰ 
κι ἀρχὴ καλός μας χρόνος,
ἐκκλησιὰ ἐκκλησιὰ μὲ τ᾿ ἅγιο θρόνος.»

(το παραδοσιακό και πολύ ελληνικό στολιμένο καραβάκι,έχει αρχίσει να ξανακερδίζει έδαφος στην λαϊκή κουλτούρα)

Η βασιλόπιτα με το φλουρί έχει τις ρίζες της στην εποχή του Αγίου Βασιλείου.Όταν ο έπαρχος της Καισάριας ζητούσε τους φόρους για την Αυτοκρατορεία,ο Άγιος Βασίλειος έπαιρνε τα νομίσματα,τα τυμαλφή και ότι του έδιναν οι κάτοικοι και τα έκρυβε μέσα σε πίτες που ζύμωνε η επισκοπή του.
Μ’αυτό τον τρόπο ο Άγιος Βασίλειος επέστρεφε στους ιδιοκτήτες τους αυτά τα πολύτιμα αντικείμενα και προστάτευε την αξιοπρέπεια τους,χωρίς αυτοί να γνωρίζουν πως έγινε αυτό το «θαύμα».
Έτσι φθάνει ως τις μέρες μας και αυτό το έθιμο.
download (1)

Οι αυτοκρατορείες ήταν πολυ-εθνικές και πόσο μάλλον του Βυζαντίου,έτσι τα έθιμα ταξιδεύουν προς την Δύση και υιοθετούνται.
Το στόλισμα του δέντρου όπως το κάνουμε τώρα,το ξαναφέρνει ο βασιλειάς Όθωνας  το 1833.Το στόλισμα με χρωματιστές μπάλες ήρθε μετά το Β’ Π.Π και την έκρηξη της βιομηχανιής παραγωγής και του βιοτικού επιπέδου.

Η διαφορά που υπάρχει σήμερα με τα έθιμα που ταξίδεψαν μέσα στους αινώνες είναι μία και σοβαρή.
Σήμερα έχουν αλλοτριωθεί τα νοήματα και έχουν εμπορευματοποιηθεί σε τέτοιο σημείο που τα αναπαράγουμε χωρίς να κατανοούμε το γιατί.Γίνονται όλα αυτοματοποιημένα και μηχανικά,έτσι υιοθετούμε στοιχεία και σύμβολα που μας περνάει η διαφήμηση και οι εταιρίες.

Σας ευχόμαστε μια καλή χρονιά,με υγεία,δύναμη,κουράγιο και σοφία.Να είμαστε αισιόδοξοι και η αλλαγή του έτους να φέρει και αλλαγές μέσα μας,γιατί οι αλλαγές δεν έρχονται μόνες τους,εμείς τις φέρνουμε.Ας προσπαθήσουμε για το θετικότερο.

 

 

Αλληλεγγύη ή Φιλανθρωπία;

Αυτός είναι καλός άνθρωπος και πολύ φιλάνθρωπος

Είναι μια φράση που την ακούμε συχνά χωρίς να μας κάνει καμιά ιδιαίτερη εντύπωση. Συνήθως πάει το μυαλό μας σε κάποιο ευσεβή νοικοκύρη που κάνει αγαθοεργίες και δίνει ελεημοσύνες. Δεν βλέπουμε τίποτε το παράξενο.

Οπως δεν μας ξενίζει όταν κάποιος είναι φιλόζωος, φίλαθλος, φιλόκαλος, φιλόλογος, φιλόσοφος, φιλόμουσος ή φιλομαθής. Ολες αυτές οι ιδιότητες προσδιορίζουν κάποιους ανθρώπους που έχουν αγάπη και πάθος για κάποιο αντικείμενο της αρεσκείας τους.

Αλλος την μπάλα, έτερος τη μουσική ή το βιβλίο ή ακόμα τα σκυλιά ή τις γάτες, που είναι ζωντανά όντα και δέχονται τον άνθρωπο ως κυρίαρχό τους. Σε όλες τις περιπτώσεις ο άνθρωπος είναι υποκείμενο που έχει ένα αντικείμενο της αρεσκείας του.

Στη λέξη φιλάνθρωπος υπάρχει επίσης ένα υποκείμενο και ένα αντικείμενο. Με τη διαφορά πως εδώ το αντικείμενο είναι ο άνθρωπος και δεν είναι συνάνθρωπος. Και αυτό σημαίνει πως διαθέτει μια ανώτερη δύναμη πάνω στον άνθρωπο. Αλλά σύμφωνα με τους θεολόγους αυτή τη δύναμη την έχει μόνο ο Θεός. Στους ανθρώπους αυτό λέγεται εξουσία πάνω στον άνθρωπο που είναι, φυσικά, το αντικείμενό της.

Κατά τον Μέγα Αθανάσιο, ο Θεός υπάρχει υπεράνω πάσης ουσίας και ανθρωπίνης επινοίας και είναι αδιανόητο για το ανθρώπινο γένος. Και ο νεοπλατωνικός Πρόκλος υποστηρίζει πως ο Θεός είναι παντελώς άγνωστος και άρρητος, πάντων επέκεινα.

Σύμφωνα πάντα με τη θρησκειολογία, έχουμε θεόπνευστα κείμενα που συγκροτούν θρησκείες. Η Παλαιά Διαθήκη για τους εβραίους, η Καινή Διαθήκη για τους χριστιανούς και το Κοράνι για τους μουσουλμάνους (για να σταθούμε μόνο στις μεγάλες μονοθεϊστικές θρησκείες).

Αλλά τα ιερά αυτά κείμενα τα έγραψαν άνθρωποι. Και ο Θεός βρίσκεται πάντα άγνωστος, άρρητος και στο επέκεινα. Η φιλανθρωπία είναι όρος που χρησιμοποιήθηκε στην εκκλησιαστική γραμματεία για να δηλώσει την αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο. Και οι εκκλησίες των διαφόρων ομολογιών, από τον Μεσαίωνα, πήραν αυτόν τον όρο για λογαριασμό της εγκόσμιας εξουσίας.

Αυτό θα μπορούσε να λέγεται και αντιποίηση αρχής, αν όχι βλασφημία και αμαρτία. Οταν ο άνθρωπος θεωρεί τον εαυτό του θεό έχουμε την υπέρτατη τυραννία. Οσο και αν έγιναν θαυμαστά πράγματα σε Ανατολή και Δύση, νοσοκομεία, πτωχοκομεία, ορφανοτροφεία, γηροκομεία κ.λπ., ουδέποτε η φιλανθρωπία εξήγησε γιατί υπάρχουν φτωχοί και πλούσιοι. Και στην ουσία έδινε ένα άλλοθι στην ανισότητα, που τη θεωρούσε φυσική τάξη πραγμάτων. Και δέχτηκε δριμύτατη κριτική ήδη από τον 18ο αιώνα.