Κοπή πίτας στο Βάστα

Ο πάρεδρος Νίκος Αλεξόπουλος φέτος εγκαινίασε και την κοπή πίτας στο χωριό.
Μια δράση που γίνεται για πρώτη φορά στα χρονικά,που έφερε χαρά και αισιοδοξία στους λιγοστούς μόνιμους κατοίκους του χωριού μας.
Κινήσεις ενωτικές και συσπειρωτικές που ο τόπος έχει ανάγκη,έτσι το 2018 ξεκινάει με τους καλύτερους οιωνούς.
Η πίτα ευλογήθηκε απο τον πάτερ Κωνσταντίνο και ακολούθησε και τούρτα έκπληξη για τα γεννέθλια του συγχωριανού μας Χρίστου Τσαλίκη.

Όπως έχω γράψει πολλές φορές,μπορεί να είμαστε λίγοι εδώ πάνω αλλά αντιστεκόμαστε με τα τραπεζόματα και τα γλέντια.
Το χωριό μας ,θυμίζει το χωριό του Αστερίξ και νιώθω περήφανος που κατάγομαι κατα το ήμιση απο αυτό το χωριό.
Να είσαστε όλοι καλά,με υγεία και φώτιση.
Αν δεν μπορεί να έχετε φυσική παρουσία,να ξέρετε ότι και η ηθική σας υποστήριξη είναι εξ ίσου πολύ σημαντική.

Λαμπρός Εορτασμός των Θεοφανείων

 

Με λαμπρότητα εορτάστηκαν τα Θεοφάνεια στο Βάστα,σήμερα 6 Ιανουαρίου 2018.
Το πρωί τελέστηκε πανηγυρική Θεία Λειτουργία και η ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού στον Ιερό Ναό Κοίμησης της Θεοτόκου.

Κατόπιν όλοι,μετέβησαν στην περιοχή των πηγών της Κρύας Βρύσης,στο εξωκλήσι της Αγίας Κυριακής,όπου έγινε και η τελετή κατάδυσης του Τιμίου Σταυρού .

 

Ανασκόπηση της χρονιάς που πέρασε

Χρονολογική ανασκόπηση του έτους 2017.
Το 2017 ήταν μια χρονιά που δεν είχε κάποιες σοβαρές αλλαγές.
Αν και υπήρχαν αναλαμπές,στην ουσία η παρακμή δείχνει ότι κερδίζει αργά και σταθερά έδαφος,ακολουθώντας την γενικότερη παρακμή της χώρας.
Δυστυχώς οι μικρές κοινότητες με τον Καλλικρατικό νόμο,είναι έρμαια των παθογενειών μιας περασμένης εποχής.
Δεν είναι όλα μαύρα όμως.Υπήρχαν και υπάρχουν καλά γεγονότα που δίνουν ελπίδα και αισιοδοξία για το μέλλον.
Φθάσαμε αισίως στο 2018 και είμαστε εδώ,είμαστε ακόμα ζωντανοί που λέει και το τραγούδι,να αντιμετωπίσουμε όποια πρόκληση επιφέρει το άγνωστο μέλλον.

Ιανουάριος
– Η πρωτοχρονιά μας υποδέχθηκε με λίγο χιόνι,τόσο όσο για να στολιστεί ο τόπος.
10881582_353428528194085_1780093302823931443_n

Συνέχεια

Γιατί ρε πατριώτες;

Ασημακόπουλος Ιωάννης 

Μέρες που είναι θα ήταν υπέροχο στο μικρό χωριουδάκι που ζούμε (Ίσιωμα Καρυών) καμία δεκαριά άνθρωποι και μαζί με όσους επέλεγαν να κάνουν μαζί μας Χριστούγεννα, να το γιορταζαμε παρέα.

Ο χώρος υπάρχει και είναι το παλιό κοινοτικό γραφείο, που οι συγχωριανοί μας το αγόρασαν και το χάρισαν στην κοινότητα. Σήμερα διατίθεται για κηδείες και μνημοσυνα. Όχι όμως για εμάς τους τελευταίους αναπομειναμτες ζωντανους.

Το ζήτησαμε από τον Πρόεδρο να το διαμορφώσουμε με δικά μας έξοδα, αλλα αντιμετωπίσαμε άρνηση. Ο χώρος σήμερα είναι αποθήκη με καρεκλοτραπεζα, όπως φαινεται στη φωτοωραφιά. Βέβαια ο πάρεδρος δεν μένει στο χωριό… κρίμα.

Στα 50 μέτρα είναι αλλο κτίσμα, που ανήκει στο Σύλλογο των Απανταχού (!!!) συγχωριανών μας. Μάλιστα αναπαλαιωθηκε με χρήματα που απευθύνονταν στο κοινωνικό σύνολο και υποτίθεται θα καλυτερευε με κάποιο τρόπο τη ζωή στο χωριό.

Όμως αυτό το όμορφο κτίριο ανοίγει μια φορά το χρόνο όταν ο Σύλλογος αποφασίσει να κάνει κάποια εκδήλωση στο χωριό. Σαν κλείσουν τα φώτα της γιορτής το κλειδώνουν και φεύγουν.
Φέτος έβαλαν και λαμπιόνια για τα Χριστούγεννα με τις πόρτες κλειδωμένες.
ΕΥΤΥΧΙΣΜΈΝΟ ΤΟ ΝΈΟ ΈΤΟΣ 2018