Υπάρχει ελπίδα;

images«Έτσι τα βρήκαμε από τους γονείς μας, έτσι θα τα αφήσουμε στα παιδιά μας».
Η Ελλάδα είναι ένα βασίλειο μικροαστισμού και στείρου επαρχιωτισμού.Αυτές οι νοοτροπίες της ακραίας συντήρησης και της θεωρίας του «να μην αλλάξει τίποτα γιατί έτσι τα βρήκαμε» καθυστερούν ή φρενάρουν εντελώς κάθε προσπάθεια να φυτρώσει κάτι νέο,φρέσκο και προοδευτικό.
Μ’ αυτή τη λογική θα έπρεπε να ζούμε ακόμα στις σπηλιές ή σε πρόχειρα καλύβια,να μην έχουμε δρόμους,ούτε ρεύμα γιατί και οι πρόγονοι μας στο χωριό δεν είχαν.

Αυτή η λογική σήμερα μετά από τόσα χρόνια ύφεσης δίνει την χαριστική βολή στο χωριό και στην ύπαιθρο και στην πατρίδα μας στο σύνολο της.

Κοινωνίες που δεν ρισκάρουν,δεν αλλάζουν και θέλουν να ζουν κάτω από ένα καθεστώς συντήρησης και στασιμότητας είναι καταδικασμένες σε σήψη και ερήμωση.Η θεοποίηση και η μυθοποίηση του παρελθόντος είναι βούρκος γιατί ούτε τελικά δείχνεις σεβασμό στο παρελθόν αλλά ούτε και στο μέλλον.Είναι μια στατική κατάσταση και το στατικό μουχλιάζει.

Το να ευλογούμε τα γένια μας και να χειροκροτούμε το τίποτα ως μέγα γεγονός ή να προσπαθούμε να βρούμε ένα «μπούσουλα» με την χαλασμένη και δοκιμασμένη πυξίδα του παρελθόντος μόνο σε επικίνδυνα μονοπάτια θα μας οδηγήσει.

Ο σκοπός και η λύση δεν είναι όμως να περάσουμε στο άλλο άκρο του ακραίου πιθηκισμού που ότι είναι «ξενόφερτο» είναι και καλό άρα το αντιγράφω,ούτε να συνεχίσουμε να αντιγράφουμε το εξαθλιωτικό αστικό μοντέλο των «Αθηνών» δηλαδή της απόλυτης τσιμεντοποίησης των πάντων λόγου πρακτικής ευκολίας.Όχι στην αντιγραφή αλλά στην ζύμωση νέων ιδεών που να είναι προσαρμοσμένες στις ιδιαιτερότητες της περιοχής μας.

Οφείλουμε όμως να μελετήσουμε τα στοιχεία αυτά που είναι πραγματικά προοδευτικά για τον τόπο μας,να μελετήσουμε τα στρατηγικά πλεονεκτήματα της περιοχής.Χωρίς δογματικές και κομματικές παρωπίδες να εκμεταλλευτούμε και το τελευταίο εργαλείο προς όφελος μας.

Έχουμε αναφέρει άπειρες φορές ότι το χωριό πρέπει να γίνει ζωντανός οργανισμός,ένα καταφύγιο ομαλής απο-αστικοποίησης κάθε νέου ανθρώπου που ζει στα αδιέξοδα της πόλης.Η οικονομική κρίση έφερε στο προσκήνιο όλες αυτές την παθογένειες.Έχουμε αναφέρει άπειρες φορές ότι τα χωριά δεν είναι χώροι για πανηγύρια μια φορά το χρόνο.Τα χωριά είναι μικρές ως απειροελάχιστες κοινωνικές υποδιαιρέσεις αλλά δεν παύουν να είναι κοινωνίες με ευκαιρίες.

Μελετάμε ένα πλάνο ανάπτυξης και βιωσιμότητας βασισμένο σε παραδείγματα περιοχών και χωριών στην Ευρώπη που έχουν δουλέψει πάνω σε καινούργια εργαλεία και πάνω απ’όλα έχουν πετύχει.Ένα δικό μας εγχώριο παράδειγμα είναι και ένα ορεινό χωριό της Μαγνησίας η Ανάβρα.

Τελευταία ευκαιρία για την περιοχή μας θα είναι το ΕΣΠΑ 2014-2020 που περιμένουμε να ξεκινήσει.Αν χρησιμοποιηθεί και αυτό το εργαλείο με την λογική της «επιδότησης» ευκαιριακά και επιφανειακά,δηλαδή με την λογική της αρπαχτής τότε ίσως έχουμε πετάξει και την τελευταία ελπίδα για ανατροπή της υφιστάμενης κατάστασης.Αυτό το τονίζουμε γιατί όσοι διαχειρίστηκαν τέτοια πακέτα κατά το παρελθόν έχουμε δει που κατέληξαν και τι έργα έγιναν.

Εργαλεία όπως οι σύσταση Κοιν.Σ.Επ παραγωγικού σκοπού ή ΑΜΚΕ ίσως είναι τα καλύτερα εργαλεία ανάπτυξης γιατί παρουσιάζουν τρομερή προσαρμοστικότητα και ευελιξία.Προϋποθέτουν όμως εμπιστοσύνη,ειλικρίνεια,σοβαρότητα,καινοτομία και ριζοσπαστισμό.

Έχουμε την τύχη να ζούμε σε μια πανέμορφη πατρίδα και διεκδικούμε το δικαίωμα στην πρόοδο με ότι και αν σημαίνει αυτό.Όσοι είναι νέοι ή αισθάνονται νέοι πρέπει να δώσουν τεράστια προσοχή στις λιγοστές ευκαιρίες που θα υπάρξουν στο νέο έτος.Άλλωστε η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία,αυτό μην το ξεχνάμε ποτέ.

 

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s