Ευχαριστήρια επιστολή από το Ειδικό Σχολείο

                                                                                       ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ,

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ Δ/ΝΣΗ

ΠΕ & ΔΕ ΑΤΤΙΚΗΣ

——————————————–

Δ/ΝΣΗ ΠΡΩΤ.ΕΚΠ/ΣΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ

ΕΙΔΙΚΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ

Πληροφορίες : Παυλάκη Σταματική

Ταχ. Δ/νση : Θράκης 1 και 25ης Μαρτίου

Ταχ. Κωδ.: 18863 ΠΕΡΑΜΑ

Τηλ./Fax : 210 – 4415600

e-mail : mail@dimeidperam.att.sch.gr

Πέραμα, 4 Νοεμβρίου 2014

ΠΡΟΣ

Τους κατοίκους του χωριού Βάστα Αρκαδίας

10, 11, 12 Οκτωβρίου 2014: Τρεις αξέχαστες μέρες.

Θέλω να ευχαριστήσω ανθρώπους που δε θυμάμαι το όνομά τους, ή δε μου το είπαν ή δεν πρόλαβα να τους γνωρίσω… άνθρωποι απλοί που έμπαιναν στον ξενώνα με τα χέρια γεμάτα πράγματα και σου έλεγαν: αυτά για τα παιδιά και έφευγαν. Μου άρεσαν τα μάτια τούτων των ανθρώπων, μάτια γεμάτα ελληνικό φιλότιμο και εκφραστικότητα. Μίλαγαν με τα μάτια, με τα χέρια… Τα λόγια περίττευαν. Έτσι δε έμαθα το όνομά τους. Αλλά και όσα ονόματα άκουγα, με τη συναισθηματική φόρτιση που βίωνα, σβήνονταν από τη μνήμη μου. Έμεναν μόνο τα πρόσωπα και η ιστορία που μου έλεγε ο καθένας, κάτι από τη ζωή του, από τις σκέψεις του, από τον πόνο του. Αυτά καρφώθηκαν μέσα μου, ζωγραφίστηκαν ανεξίτηλα. Οι άνθρωποι που γνώρισα στο χωριό Βάστα -και δεν αναφέρομαι μόνο στους ντόπιους αλλά και σε όσους συνάντησα από άλλα αρκαδικά χωριά, από τη Μεγαλόπολη ή από αλλού- μου έφερναν στον νου τους ανθρώπους του Ελύτη. Έχουν την ψυχή στα δάκτυλα, στα μάτια, στα ρουθούνια, στα χείλη («Πνεύμα που για να το ειδεχθείς πρέπει να κάνεις άλμα πάνω από τη συγκίνηση. Και να ’χεις την ψυχή σου στα δάχτυλα, στα μάτια, στα ρουθούνια, στα χείλη»).

Ευχαριστώ τα Θάνο γιατί με βοήθησε να ανακαλύψω το Βάστα και να τον γνωρίσω με τα δικά του παιδικά μάτια. Ίσως γι’ αυτό βρήκα τον τόπο υπέροχο. Οι λέξεις φτωχές για να περιγράψουν την ομορφιά του τοπίου. Το μάτι ατένιζε το ατελείωτο πράσινο σε όλες του τις αποχρώσεις, έφθανε μέχρι Μεσσηνία και μετά τα ηνία της σκέψης έπαιρνε η φαντασία. Ατέλειωτος τούτος ο τόπος.

Τα γεύματα ήταν πεντανόστιμα. Δεν ήταν μόνο τα αγνά υλικά. Ήταν φτιαγμένα με αγάπη: το ζυμωτό ψωμί, το ντόπιο τυρί. Κάποιοι είχαν βάλει ψυχή και χρόνο για να γίνουν όλα αυτά. Τους ευχαριστώ από καρδιάς.

Κατεβήκαμε στη βρύση του Βάστα και απολαύσαμε το ποτάμι και τη δροσιά των πλατάνων. Τα παιδιά παρατηρούσαν τα πάντα. Έβλεπα τα βλέμματά τους και ενθουσιαζόμουνα. Αυτό είναι εκπαίδευση, σκεφτόμουνα. Η φύση διδάσκει πολύ καλύτερα από μένα. Δε γεμίζει το κεφάλι με πράγματα ανούσια, γεμίζει ομορφιά την ψυχή και τη σκέψη.

Θυμάμαι τη ζεστασιά που είχε το κέρασμα στην καφετέρια, κοντά στο ποτάμι της Αγίας Θεοδώρας και τη νοστιμιά του γεύματος στο εστιατόριο δίπλα στο νερόμυλο. Κάθε βήμα σε τούτον τον τόπο ήταν ευκαιρία για νέες εμπειρίες. Στο ποτάμι οι μαθητές μας με τη βοήθεια του Θάνου έπιασαν γυρίνους, στον αλευρόμυλο παρατήρησαν πώς βγαίνει το αλεύρι, είδαν κατοικίδια ζώα και πουλιά, είδαν το Ναό της Αγίας Θεοδώρας με τα δέντρα στη σκεπή. Συνειδητοποίησαν πόσο όμορφο είναι το νερό που τρέχει, πώς είναι οι ρίζες των δέντρων και πώς απλώνονται και κυρίως το χρέος που έχουμε απέναντι στο φυσικό περιβάλλον να το διατηρούμε καθαρό. Η φύση απαιτεί τη φροντίδα και την προστασία μας.

Ευχαριστώ την ομάδα μπάσκετ ΑΕΜ ΠΟΛΥΒΙΟΣ,στις καλοκαιρινές μας εξωσχολικές δραστηριότητες κάθε μαθητής θα φοράει μπλούζα της ομάδας με το όνομά του,

Ευχαριστώ όλους όσους συνέβαλαν για να οργανωθεί το θεατρικό δρώμενο το βράδυ του Σαββάτου.

Η μνήμη με προδίδει. Δεν μπορώ να θυμάμαι όλα τα ονόματα. Αν ανέφερα τα ονόματα κάποιων ανθρώπων, θα αδικούσα σίγουρα κάποιους άλλους. Νιώθω όμως βαθιά ευγνωμοσύνη για όλους του κατοίκους του χωριού Βάστα. Δεν ξέρετε πόση χαρά έπαιρνα κάθε φορά που έβλεπα τα πρόσωπα των παιδιών φωτεινά και χαρούμενα. Ήταν τρεις μέρες που θα τους μείνουν αξέχαστες, τρεις μέρες που δε στερήθηκαν τίποτα. Δεν μπορώ να σας μεταφέρω όσα άκουσαν τα αυτιά μου όταν επιστρέφαμε με το λεωφορείο στο Πέραμα. Η μόνη τους έγνοια ήταν πώς θα βρίσκαμε ένα πολύ γρήγορο μέσο για να ξαναγυρίσουμε πίσω στο χωριό. Για τα δικά μας παιδιά όλα ήταν πρωτόγνωρα.

Φύγαμε γεμάτοι… Μας φόρτωσαν με μυρωδικά, φυτά για φύτεμα, βιβλία, ποτά, τρόφιμα, ρούχα, χαμόγελα και αγάπη.

Μας πρόσφεραν τόσα πράγματα, που δεν χωρούσαν στο πούλμαν. Πιότερο γεμάτοι όμως νιώθαμε στην ψυχή. Και τούτο το γέμισμα ψυχής το ‘χαμε πιότερο ανάγκη. Ήταν η δίψα για ανθρώπινη επικοινωνία, μια επικοινωνία ουσιαστική, βαθιά, που σου θυμίζει ότι είσαι άνθρωπος και όχι μηχανή, ότι έχεις χρόνο να ανασάνεις και να πεις λόγια καρδιάς και ουσίας.

Θυμάμαι όλα τα πρόσωπα, μα τα ονόματα μπερδεύονται στη μνήμη. Έχουν σημασία τελικά τα ονόματα, όταν νιώθεις ότι τον άλλο τον ξέρεις χρόνια; Έχουν σημασία τα λόγια όταν οι άνθρωποι επικοινωνούν με τα μάτια; Έχουν σημασία οι λέξεις και τα ονοματεπώνυμα όταν οι καρδιές των ανθρώπων νιώθουν γεμάτες; Πόση χαρά μας έδωσαν τόσοι άνθρωποι αλλά μήπως η χαρά δε γεμίζει και την καρδιά αυτού που τη δίνει; Τόσο οι γονείς όσο και οι μαθητές δεν έχουν λόγια να πουν το ευχαριστώ. Μικρές οι λέξεις, μεγάλες οι καρδιές.

Πριν κλείσω, θέλω να ευχαριστήσω το Γιάννη, άνθρωπο που εμπνεύστηκε όλο το ταξίδι, που φρόντισε ώστε όλα να λειτουργήσουν ρολόι, που οργάνωσε το πρόγραμμά μας, που μας συνόδευε σε όλες τις δραστηριότητες, που βρήκε τους χορηγούς και που τελικά δεν θα είχε κλείσει μάτι για πολλές νύχτες μέχρι να εξασφαλίσει ότι καλύτερο μπορούσε να προσφέρει στους μαθητές μας, τον άνθρωπο που αγάπησαν πολύ οι μαθητές μας γιατί τους αφιέρωσε πολύ από τον χρόνο του και ο χρόνος δεν αγοράζεται. Κανείς δεν μπορεί να δώσει αγάπη αν δεν έχει πάρει.

Και μη νομίζετε ότι κλείνω με αυτή την επιστολή. Τώρα αρχίζουμε… Οι μαθητές είναι έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να ξανάρθουν και αυτή τη φορά δεν πρέπει κανείς να έχει αγωνία για το αν θα μείνουμε ευχαριστημένοι. Όπως θα διαπιστώσατε εμείς μάθαμε να χαιρόμαστε τη ζωή. Ένα κρεβάτι και ένα πιάτο φαΐ (άντε για μερικούς δύο), μπόλικο παιχνίδι και τρέξιμο … και είμαστε πανευτυχείς

Με εκτίμηση

Η προϊσταμένη

Παυλάκη Σταματική

One thought on “Ευχαριστήρια επιστολή από το Ειδικό Σχολείο

  1. Παράθεμα: Ανασκόπηση του 2014 | vast@ village

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.