Η χρεοκοπία της επαρχίας

του Γεωργόπουλου Δημήτριου

articles

 

Το ελληνικό δημόσιο στα μέσα της δεκαετίας του 1960 (υπηρεσιακή κυβέρνηση Παρασκευόπουλου) σύναψε δάνειο με τον γερμανικό δημόσιο για την κατασκευή ατμοηλεκτρικού εργοστασίου,όπου θα εκμεταλλευόταν τους γνωστούς απο την αρχαιότητα λινγίτες της Μεγαλόπολης για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.Όμως,η χαμηλή θερμιδική αξία του λιγνίτη έκρινε ασύμφορη την επένδυση και έτσι σε πρώτη φάση το εγχείρημα απερρίφθη.Παρότι η δικτακτορία που ακολούθησε χαρακτηρίστικε «αμερικανόδουλη»,φαίνεται ότι ήθελε και αυτή «τον Γερμανό της».Το μυστρί του Πατακού έθεσε τον θεμέλιο λίθο και η μετατροπή της επαρχίας απο αγροκτηνοτροφική σε βιομηχανική άρχισε.

Ο απαραίτητος σεισμός που προηγήθηκε,ισοπέδωσε τα παλιά και ολίγον ετοιμόρροπα σπίτια και ύστερα ήρθε το ρεύμα,το τσιμέντο και γεννήθηκαν οι καταναλωτικές ανάγκες.Έτσι λοιπόν,το σκηνικό της βιομηχανικής ανάπτυξης στήθηκε αρκετά επιτυχημένα.Κι αφού για 45 ολόκληρα χρόνια ράντισε με δηλητήριο και έσπειρε το θάνατο στην περιοχή,αρχίζει σιγά σιγά να αποσύρεται ή να μεταλλάσεται σε πιο ευγενή δηλητήρια (φυσικό αέριο).

Εργάτες απο όλη την Ελλάδα εγκαταστάθηκαν στην περιοχή.Γειτονικά ποιμνιοστάσια μετατράπηκαν σε ταβέρνες.Η άσφαλτος και το τσιμέντο ξόρκισαν δια παντός την λάσπη.Και στην δημοσιά τα αλογομούλαρα προγκάγανε στην αρχή,μέχρι που αποσύρθηκαν και τελικά εξαφανίστηκαν οριστικά.Τα τριγύρω χωριά εγκαταλείφθηκαν σιγά σιγά κι άρχισαν να μαζεύονται «στην πόλη»,θεωρώντας ότι αυτή η ιδιότυπη αστυφιλία ήταν μια σπουδαία εξέλιξη που θα οδηγούσε στην πρόοδο,στην κοινωνική καταξίωση κ.τ.λ΄. Τέσσερα χωριά (Κασίμι,Τζιφλίκι,Καρούμπαλη και Αγιάζμπεη) εξαφανίστηκαν απο το χάρτη για την επέκταση των ορυχείων της ΔΕΗ,χωρίς διαμαρτυρίες και διαφωνίες παρά μόνο για το ύψος της αποζημίωσης.Το πέμπτο χωριό προς εξαφάνιση (Ντεντέμπεη) περιμένει ποιος θα το πληρώσει.Όχι βέβαια ο «επενδυτής» που θα «αγοράσει» τα ορυχεία! Το δημόσιο θα κάνει ένα δώρο στο «δικό του άνθρωπο» πληρώνοντας με δημόσια λεφτά,που πάντα έτσι και αλλιώς για τους δικούς μας «λεφτά υπάρχουν».

Και καθώς η βιομηχανοποίηση ήταν ιδεολογικά ο φορέας της αλλαγής και της ευημερίας της περιοχής,το τσιμέντο κυριάρχησε.Οι κατοικίες εν είδει διαμερίσματος γεμίσανε την πόλη η οποία έμεινα χωρίς πράσινο και χωρίς δημόσιους ανοιχτούς χώρους.Όλη η εμπορική κίνηση περιορίστηκε γύρω απο την πλατεία και στα συμφέροντα που κινούνταν γύρω απο αυτή.Όμως με το άνοιγμα των καφετεριών απέναντι απο το Γυμνάσιο η νεολαία της πόλης έκανε «στέκι» της το μέρος αυτό και άφησε την πλατεία για τους συνταξιούχους,ώστε να απολαμβάνουν το καινούργιο της λουκ με λότζες πλαστικές και τις δεκαοχτούρες να καταλαμβάνουν το πεύκο.

Κι αφού λοιπόν η περιοχή άρχισε να λιγνώνει το εντεράκι της κατέλαβε μια απο της πρώτες θέσεις της Ευρώπης στη ρύπανση και στην μόλυνση.Πέρα απο τα προφανή (καρβουνίδι,έντονη δυσωδία,μαύρος Αλφειός κ.α.) κανείς δεν μπορεί να μας πει τι ακριβώς έχει θαφτεί τόσα χρόνια στο υπέδαφος.Απο νοσοκομειακά,χημικά,βιομηχανικά απόβλητα μέχρι και τα σκουπίδια της πόλης.Χωρίς διαμαρτυρίες απο τους λεγόμενους φορείς της πόλεις,που γυρίζουνε γύρω απο την ΔΕΗ και άλλα «επιχειρηματικά συμφέροντα» για κάθε είδους εξυπηρετήσεις.Όπως για παράδειγμα,τα σχεδόν πρόσφατα (περσινά) γεγονότα με τα σκουπίδια της Τρίπολης που παραμένουν θαμμένα στις όχθες του Αλφειού και τα χημικά δηλητήρια που χύθηκαν στην περιοχή των Περιβολίων,τα οποία θα αρχίσουμε,αν δεν έχουμε ήδη αρχίσει να τα πίνουμε ή και να τα τρώμε μέσω της διατροφικής αλυσίδας.Όλα αυτά είναι πράγματα φυσιολογικά για τις «αρχές και τους πέριξ»,που πασχίζουν ότι σκουπίδι υπάρχει σε όλη την Ελλάδα να έρθει εδώ.Νομίζουν πως έτσι θα προσφέρουν ανάπτυξη στην περιοχή και υπηρεσίες σε «επιχειρηματικά συμφέροντα» καλυπτόμενα απο κομματικές κι άλλες ταμπέλες.

Οι θάνατοι που οφείλονται κατα κύριο λόγο στις συνέπειες της ρύπανσης και κατά δεύτερο λόγο στην ανάπτυξη της περιοχής,που ερχόταν πρώτη σε κατανάλωση κρέατος και αυτοκινήτων,δεν φαίνεται να ανησυχούν κανέναν παρά τις διαπιστώσεις επιστημόνων διατροφικής και ψυχικής υγείας.Άλλωστε,εδώ και χρόνια πιστεύεται ότι «αμα πεινάσεις μικρός,θα πεινάς σε όλη σου την ζωή» (73 χρόνια μετά την κατοχή και η πείνα μνημονεύεται ακόμα και απο τους μεταγενέστερους).Γι’ αυτό και επιδεικνύουν την μπάκα σας σύμβολο ευημερίας και πλούτου,κάνοντας ακόμα και τις μικρότερες διαδρομές εντός της πόλης με το αυτοκίνητο (επιδεικνύοντας και αυτό).Με άλλα λόγια,φτάνουν στο ζενίθ της αγελοποίησης που διαχέεται σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής,της πολιτιστικής και της πολιτικής ζωής ολόκληρης της επαρχίας.

Οι εκλογές τελείωσαν και για τους περισσότερους δεν άλλαξαν και πολύ τα πράγματα.Και αυτό επειδή βλέπουν τα ίδια πρόσωπα να αλλάζουν παρατάξεις και να ανακλυκλώνονται χωρίς να έχουν έστω ένα άλλο επιχείρημα πέρα απο την αγάπη τους για τον τόπο και το «έργο» τους.Με ύφος «χιλιών καρδιναλίων» προσπαθούν να είναι στα «πράγματα» αντί να ντρέπονται για την κατάντια της πόλης και της περιοχής.Η χρεοκοπία των μέχρι σήμερα κομμάτων εξουσίας δεν τους δίνει το ρόλο του «εκλεκτού» που θα καθαρίσει για τον δήμο τους (αν και ακόμα κάτι γίνεται μέχρι να πουληθεί η ΔΕΗ) και μετά τρέχουν να κρυφτούν «στα φουστάνια» του κόμματος.

Επομένως μπορούν οι νέοι της πόλης (όσοι παραμένουν τέτοιοι στο μυαλό και στο σώμα) να βάλουν τέλος στο «βλαχοδημαρχισμό» και στην αγελοποίηση παλεύοντας.Έτσι θα καταφέρουν εν τέλει να ζήσουν σε μια καθαρή όσο αφορά το περιβάλλον και την ανθρώπινη αντίληψη περιοχή και αυτοί αλλά και τα παιδιά τους.

 

 

 

 

 

 

 

One thought on “Η χρεοκοπία της επαρχίας

  1. Παράθεμα: Ανασκόπηση του 2014 | vast@ village

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s