Οικονομική κρίση

 

 

της Εύης Σωτηροποjoblessύλου

 

Οικονομική κρίση

 

H οικονομική κρίση αποτελεί πλέον κοινωνική πραγματικότητα βάσει της οποίας καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα και τις συνέπειες που προκύπτουν.

 

Πλέον έχει ξεπεράσει τον όρο φαινόμενο και έχει γίνει καθημερινότητα. Στην πραγματικότητα η οικονομική κρίση επιφέρει αλλεπάλληλες αλλαγές κάτι το οποίο προσδίδει ρευστότητα στα διάφορα περιβάλλοντα του ανθρώπου. Το αποτέλεσμα της ρευστότητας είναι η ενίσχυση του εφήμερου και του προσωρινού επηρεάζοντας κατά τούτο τον τρόπο τη λειτουργικότητα των ατόμων.

 

Σε μια τόσο ρευστή κοινωνία η οικονομική κρίση οριοθετείται με γνώμονα την ανάπτυξη ανασφαλειών. Αφενός το άτομο αισθάνεται ανασφάλεια για τη ζωή του, τις σχέσεις του, την εργασία την απόκτηση και διατήρηση αγαθών , την κάλυψη αναγκών κτλ. Αφετέρου επικρατεί ένα γενικότερο αίσθημα ανασφάλειας ως προς την ευρύτερη κοινωνία λόγω της έλλειψης σταθερότητας και της ανυπαρξίας αναπτυξιακών δομών. Οι δύο αυτές μορφές ανασφάλειας επιβαρύνουν τόσο τη ψυχολογία του καθενός όσο και την οπτική για την εξέλιξη στο μέλλον , δημιουργώντας ένα έντονο αίσθημα αβεβαιότητας.

 

oikonomiki-krisi-kai-prosopiki-koinoniki-krisi-1-315x236 Το αποτέλεσμα είναι η παραίτηση από τα προβλήματα και όχι η αντιμετώπιση τους. Συνεπώς τι είναι αυτό που μπορεί να λειτουργήσει βοηθητικά έτσι ώστε να ξεπεραστεί το αίσθημα ανασφάλειας και παραίτησης;

 

Κάθε χώρα που βρίσκεται σε κρίση πρέπει να έχει ένα σχέδιο δράσης και παρέμβασης που θα ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων και θα στοχεύει στην ανακούφιση τους.  Προτεραιότητα λοιπόν θα πρέπει να είναι η δημιουργία ενός συμπλέγματος προστασίας για τη ζωή και για τις δράσεις κοινωνικών δικτύων. Προτεραιότητα όχι μόνο για το ευρύτερο χώρο αλλά και για τις τοπικές κοινωνίες. Στην πραγματικότητα κύριο μέλημα κάθε τοπικής κοινωνίας θα πρέπει να είναι η κάλυψη βασικών αναγκών των ανθρώπων όπως η στέγαση, η σίτιση, η ένδυση και η υπόδηση, η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Βάσει αυτών θα πρέπει να στηρίζεται κάθε δομική κοινωνικής προστασίας.

Έχει αποδειχθεί πως οι έντονες οικονομικές μεταβολές επιδρούν στην υγεία σε ανησυχητικό βαθμό. Κατά κύριο λόγο η υγεία επιβαρύνεται από τις στρεσογόνες καταστάσεις που δημιουργεί η οικονομική κρίση. Σημαντικό είναι να αναφερθεί πως η παρέμβαση στη κρίση σε πρωταρχικό στάδιο θα πρέπει να εστιάζει στην μελέτη και εξέταση όλων εκείνων των στρεσογόνων ερεθισμάτων, στην ύπαρξη και βιωσιμότητα των κοινωνικών υπηρεσιών και παροχών και  στα ιδιαίτερα προσωπικά χαρακτηριστικά του κάθε ατόμου .Αυτό συμβαίνει με δύο τρόπους, αφενός με την ερευνητική δραστηριότητα μέσω της οποίας συλλέγονται σημαντικές πληροφορίες για τις πραγματικές ανάγκες του πληθυσμού και αφενός με την αξιολόγηση τόσο των αποτελεσμάτων όσο και των υπαρχόντων υπηρεσιών και δράσεων. Μέσω της αξιολόγησης δημιουργείται η κλίμακα για το πόσο αποτελεσματικές είναι οι παρεμβάσεις σε όσους υποφέρουν από τα προβλήματα λόγω της κρίσης καθώς δίνεται και η προοπτική για το σχεδιασμό πιο ενεργητικών και αποτελεσματικών δράσεων.

 

imagesΣυμπερασματικά όσο αφορά την αντιμετώπιση των συνεπειών της κρίσης είναι απαραίτητο να θεσπιστεί ένα πλαίσιο  προστασίας και υποστήριξης του πολίτη που θα στοχεύει στην ανακούφιση, στην έγκαιρη ενημέρωση, στη συμμετοχική διαδικασία και στην ενδυνάμωση έχοντας ως κανόνα τη δικαιοσύνη και την ισότιμη παροχή.

 

Σε προσωπικό επίπεδο ο κάθε ένας από εμάς πρέπει να βοηθήσει τον εαυτό του αρχικά σκεπτόμενος τις θετικές πλευρές της ζωής του. Το γεγονός ότι κάποιος είναι άνεργος ή έχει χαμηλότερο εισόδημα από κάποιον άλλον δεν τον καθιστά κατώτερο άνθρωπο. Πρέπει να ξεπεράσουμε το στερεότυπο ότι η αξία μας ορίζεται από την οικονομική μας κατάσταση.

 

Είναι σημαντικό να εστιάσουμε στις σχέσεις ζωής που μας περιβάλλουν, να μοιραζόμαστε τα προβλήματα και τις ανησυχίες μας, να καλλιεργούμε την εξωστρέφεια απαλλαγμένοι από το φόβο της ντροπής και να μη κλεινόμαστε στον εαυτό μας. Μπορεί κάποιος να έχει την απάντηση στα ερωτήματα μας. Διότι η επικοινωνία και ο διάλογος μας ανοίγουν νέους ορίζοντες στη σκέψη και στο τρόπο που αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις.

 

Ας δώσουμε μια ευκαιρία στον εαυτό μας διεκδικώντας το πρωτεύον αγαθό της υγείας και της φροντίδας. Ας προσφέρουμε και ας αφήσουμε να μας προσφέρουν. Το να τα παρατάμε δεν είναι λύση , τα προβλήματα δεν εξαφανίζονται αντιθέτως ενισχύονται και παραμένουν. Δεν πρέπει να ξεχνάμε τη πίστη στον εαυτό μας και στις δυνατότητες μας. Ας αφιερώσουμε χρόνο να αξιολογήσουμε και να αναλογιστούμε όσα ζήσαμε και αντί να γκρεμίζουμε τα όνειρα μας, αφού η κρίση είναι τροχοπέδη στην υλοποίηση τους, ας χτίσουμε γερά θεμέλια με ελπίδα , αφοσίωση και πίστη.

 

Η χρεοκοπία της επαρχίας

του Γεωργόπουλου Δημήτριου

articles

 

Το ελληνικό δημόσιο στα μέσα της δεκαετίας του 1960 (υπηρεσιακή κυβέρνηση Παρασκευόπουλου) σύναψε δάνειο με τον γερμανικό δημόσιο για την κατασκευή ατμοηλεκτρικού εργοστασίου,όπου θα εκμεταλλευόταν τους γνωστούς απο την αρχαιότητα λινγίτες της Μεγαλόπολης για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.Όμως,η χαμηλή θερμιδική αξία του λιγνίτη έκρινε ασύμφορη την επένδυση και έτσι σε πρώτη φάση το εγχείρημα απερρίφθη.Παρότι η δικτακτορία που ακολούθησε χαρακτηρίστικε «αμερικανόδουλη»,φαίνεται ότι ήθελε και αυτή «τον Γερμανό της».Το μυστρί του Πατακού έθεσε τον θεμέλιο λίθο και η μετατροπή της επαρχίας απο αγροκτηνοτροφική σε βιομηχανική άρχισε. Συνέχεια