Ένας αιώνας Οινοκαφεπαντοπωλείον

IMAG0580 Ένας αιώνας δεν είναι λίγο,είναι εκατό χρόνια.Η πορεία του Οινοκαφεπαντοπωλείου του Τζίκου δεν ήταν εύκολη αν αναλογιστούμε την εποχή και τις συνθήκες που επικράτησαν στην Ελλάδα εκείνη την εποχή.Σήμερα αυτή η ιστορία ακούγετε ρομαντική και έτσι θα την παρουσιάσουμε,σαν μια ρομαντική ιστορία.Εσκεμένα δεν θα γίνει αναφορά στα άσχημα γεγονότα της εποχής.Δεν θέλουμε να εξιδανικεύσουμε το παρελθόν κάθε άλλο,απλά ο τόπος δεν αντέχει άλλη μιζέρια και διχόνοια και εμείς δεν είμαστε απο άποψη κριτές.Ξεθάψαμε απο το ντουλάπι της ιστορίας φωτογραφίες,αναμνήσεις,πολύ ιστορία,ακούσαμε την κυρά Βάσω την γιαγιά με μνήμη που θα ζήλευε και ένας υπολογιστής και σας παρουσιάζουμε το μικρό αφιέρωμα για τα εκατό χρόνια συνεχούς λειτουργίας του Οινοκαφεπαντοπωλείου.

Ελλάδα 1911,μια άκρως ταραγμένη εποχή για την Ελλάδα.Μια εποχή που στα Βαλκάνια μύριζε μπαρούτι και όλες οι διαφορές λύνονταν με την βία και τον πόλεμο.Εκείνη την ταραγμένη εποχή υπηρέτησε στον στρατό και ο Αντρίκος (Τζίκος) Παπανδρέου από το Βάστα.Στην θητεία του γνώρισε και έναν κοντοχωριανό του απο το Καρκαλέτρι,τον Διονύση Φίλη.

Σε ένα περιστατικό ο Τζίκος (χαιδευτικό του Αντρίκος) σώζει την ζωή του Διονύση και γίνονται αχώριστοι φίλοι.Ο Διονύσης του έταξε ότι όταν γυρίσουν πίσω στα χωριά τους θα του δώσει την αδελφή του την Αλέξω,για γυναίκα του.Έτσι και έγινε,όταν γύρισαν έγινε το προξενιό και ο Τζίκος παντρεύτηκε την αδελφή του φίλου του.

Την Αλέξω όμως την αγαπούσε και ένα άλλο παληκάρι από το Καρκαλέτρι ο Κώστας Καράμπελας που δεν δέχτηκε αυτή την εξέλιξη.Τυφλώθηκε απο το πάθος του και για εκδίκηση σκότωσε τον φίλο του Τζίκου και αδελφό της Αλέξως.Αφού έγινε φονιάς και παράνομος πήρε τα βουνά κυνηγημένος.

IMAG0591Ο Καράμπελας έγινε πια ο ξακουστός λήσταρχος Καράμπελας που έδρασε στην ευρήτερη περιοχή,μέχρι και τραγούδι δημοτικό έγραψαν για τον λήσταρχο Καράμπελα.Εδώ μια μικρή παρένθεση,ο παράνομος ή λήσταρχος δεν έχει καμία σχέση με την σημερινή έννοια.Οι λόγοι που μπορούσαν να σε στείλουν στην παρανομία,σήμερα φαντάζουν αστείοι αλλά για την εποχή και για την κουλτούρα της εποχής ήταν απόλυτα φυσιολογικοί.

Ο Καράμπελας ετοίμαζε σχέδιο να σκοτώσει τον Τζίκο,όπου και του έστηνε καρτέρια,αυτό το γεγονός το έμαθε μια γυναίκα από το Καρκαλέτρι και το εξομολογήθηκε στον παπα Αριστείδη στο Βάστα.Ο παπάς όμως ήταν δεύτερος ξάδελφος και σόϊ με τον Τζίκο και του το εκμυστηρεύτηκε παραβιάζοντας βέβαια τον κανόνα της εξομολόγησης,αλλά ήταν ζήτημα ζωής ή θανάτου.

Εκείνη την εποχή Λαγκαδιανοί μαστόροι πετράδες έχτιζαν το καμπαναριό του χωριού,στολίδι για το Βάστα.Επί της ευκαιρίας ο Τζίκος τους προσλαμβάνει για να χτίσουν και το μικρό του καφενείο και σπίτι,έτσι ώστε να έχει δραστηριότητα μέσα στο χωριό και να κερδίσει χρόνο.Η Χωροφυλακή συλαμβάνει στα βουνά τον Καράμπελα και ο Τζίκος τώρα πια μπορούσε ήρεμος να οργανώσει την ζωή του.Τα βάσανα του όμως δεν τελείωσαν εδώ,η γυναίκα του Αλέξω αρρώστησε με τον ιό της Ισπανικής γρίπης που θέριζε κόσμο εκείνη την εποχή και την χάνει.Ο Τζίκος θα ξανα παντρευτεί την Ασημίνα και θα αποκτήσει οικογένεια.Ένα απο τα παιδιά του ήταν και ο Χρήστος Τζίκος (πια το Τζίκος περνάει ως παρατσούκλι στην συνείδηση των κατοίκων),ο οποίος συνέχησε την λειτουργία του μαγαζιού.

IMAG0587Το οινοκαφεπαντοπωλείο δεν σταμάτησε την λειτουργία του ούτε στον πόλεμο,ούτε στην Γερμανο-Ιταλική κατοχή,ήταν πόλος έλξης για το χωριό ακόμα και τότε.Εκτελούσε χρέη ταχυδρομείου,ιατρείου κ.α

Ο Αντρίκος Τζίκος πεθαίνει το 1968 και η κυρα Ασημίνα μια δυναμική γυναίκα κρατάει το μαγαζί.Ο Χρήστος Τζίκος ο γιός της θα παντρευτεί την Βάσω το 1964 και θα κάνουν οικογένεια με τρία παιδιά,την Ασημίνα,την Νίκη και την Αντριάνα.

Εκτός απο ταχυδρομείο,ιατρείο,ήταν και τηλεφωνείο το μαγαζί,γιατί υπήρχαν μέχρι πρόσφατα μόνο δύο τηλέφωνα στο χωριό.Ένα στο κοινοτικό γραφείο και ένα στο καφενείο.Όποιος ήθελε να βρει κάποιον δικό του στο χωριό έπρεπε να πάρει τηλέφωνο στο καφενείο,να ειδοποιήσει ποιόν ζητάει και ποιός είναι.Τότε ο Τζίκος άνοιγε τον τηλεβόα και καλούσε να έρθει στο τηλέφωνο ο καλούμενος.

Το πανηγύρι της Αγίας Θεοδώρα γινόταν στις 11 Σεπτέμβρη στη εκκλησία της Αγίας Θεοδώρας αλλά μια μέρα πριν στις 10 Σεπτ. οι Βασταίοι γιόρταζαν τα πρωεόρτια στο καφενείο του Τζίκου,μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του 80′

Το 1974 χτίζουν το νέο καφενείο στην θέση του παλαιού γιατί είχε κριθεί σεισμόπληκο απο τον σεισμό του 66′.Εκείνη την εποχή περί το 75′ – 76′ η νεολαία του χωριού ξεκινά και τα περίφημα πάρτι της νεολαίας.

IMAG0590Ο Χρήστος Τζίκος φεύγει απο την ζωή το 2003 και μένει μόνη η κυρά Βάσω να βαστάει το καφενείο ως σήμερα.Μια ηρωϊδα γιαγιά 85 ετών σήμερα,χειμώνα καλοκαίρι κρατάει ένα χώρο ανοιχτό και μας εξυπηρετεί πάντα με χαμόγελο και τρομερές χιουμοριστικές ατάκες.Τον σκληρό χειμώνα που μόνιμοι κάτοικοι μένουν περίπου 25 άνθρωποι και είναι όλα σκοτεινά στο χωριό,το καφενείο φαντάζει όαση στην ερημιά αυτή.Η γιαγιά Βάσω που έχει γίνει η γιαγιά μας τώρα πια,έχει πάντα την όρεξη για να μας κεράσει ένα τσίπουρο στην ξυλόσομπα του μαγαζιού της,να μας πει ιστορίες απο τα παλιά,να μας πει τα αστεία της,να μας κρατήσει συντροφιά.

Το καφενείο του Τζίκου δεν είναι μαγαζί τώρα πια,είναι το δεύτερο σπίτι μας,είναι θρύλος γιατι μετά απο 100 χρόνια λειτουργίας θρύλος γίνεσαι.Εκεί μεγαλώσαμε τα καλοκαίρια ως επισκέπτες,εκεί ήπιαμε την πορτοκαλάδα μας,φάγαμε το παγωτό μας απο το παλιό ψυγείο της Δέλτα με τα μαύρα λαστιχένια καπάκια,εκεί τηλεφωνούσαμε απο την Αθήνα και περιμέναμε την γιαγιά και τον παππού μας για να μιλήσουμε και άλλες πολλές αναμνήσεις.Δεν γίνεται να αναφερθείς στο Βάστα και να μην έρθει στο μυαλό σου το όνομα Τζίκος.

Γι’αυτό το λόγο και εμείς ως ένδειξη ευγνωμοσύνης τέλος Αυγούστου θα διοργανώσουμε μια τιμητική βραδιά για τα 100 χρόνια οινοκαφεπαντοπωλείο.

IMAG0588

6 thoughts on “Ένας αιώνας Οινοκαφεπαντοπωλείον

    • Ο στόχος μας είναι να διασώσουμε μικρές αλλά σημαντικές ιστορικές πληροφορίες που μαζί με τους ανθρώπους χάνονται και αυτές δια παντώς.Η ιστορία του καφενείου μας έδωσε το ερέθισμα να ασχοληθούμε με πολλές άλλες μικρές ιστορίες απλών ανθρώπων του χωριού,πάντα πιστεύοντας ότι η γενική ιστορία ενος τόπου γράφεται απο πολλές μικρές προσωπικές ιστορίες των πρωταγωνιστών της ζωής.

  1. ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΕΡΓΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΩΝ ΜΑΣ ΟΣΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΤΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ?ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑΤΕ.

    • Δυστυχώς πολλοί άνθρωποι που έζησαν γεγονότα δεν είναι στην ζωή,ούτε και άνθρωποι που θέλουμε να τιμήσουμε με αφιέρωμα.Δηλαδή ψάχνουμε στα σκοτάδια για πληροφορίες και είναι εξαιρετικά δύσκολη η αποστολή,μας πιέζει και ο χρόνος.Να φανταστείς ότι ποτέ δεν υπήρξε ένα Ηρώο με τα ονόματα των πεσόντων απο το 1821 ως το 1940!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s